Informacja Administratora

Na podstawie art. 13 ust. 1 i 2 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych), Dz. U. UE. L. 2016.119.1 z dnia 4 maja 2016r., dalej RODO informuję:
1. dane Administratora i Inspektora Ochrony Danych znajdują się w linku „Ochrona danych osobowych”,
2. Pana/Pani dane osobowe w postaci adresu IP, są przetwarzane w celu udostępniania strony internetowej oraz wypełnienia obowiązków prawnych spoczywających na administratorze(art.6 ust.1 lit.c RODO),
3. dane osobowe mogą być przekazywane organom państwowym, organom ochrony prawnej (Policja, Prokuratura, Sąd) lub organom samorządu terytorialnego w związku z prowadzonym postępowaniem,
4. Pana/Pani dane osobowe nie będą przekazywane do państwa trzeciego ani do organizacji międzynarodowej,
5. Pana/Pani dane osobowe będą przetwarzane wyłącznie przez okres i w zakresie niezbędnym do realizacji celu przetwarzania,
6. przysługuje Panu/Pani prawo dostępu do treści swoich danych osobowych oraz ich sprostowania, usunięcia lub ograniczenia przetwarzania lub prawo do wniesienia sprzeciwu wobec przetwarzania,
7. ma Pan/Pani prawo wniesienia skargi do Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych,
8. podanie przez Pana/Panią danych osobowych jest fakultatywne (dobrowolne) w celu udostępnienia strony internetowej,
9. Pana/Pani dane osobowe nie będą podlegały zautomatyzowanym procesom podejmowania decyzji przez Administratora, w tym profilowaniu.
zamknij

Jak postępować z dziećmi, w sytuacjach związanych z kryzysem?

Obserwowane u dziecka objawy, które mogą wskazywać na przeżywanie kryzysu:

  • nadmierna koncentracja na zagrożeniach,
  • objawy lękowe,
  • zaburzenia snu,
  • regres w rozwoju,
  • obniżenie nastroju,
  • zmiana w okazywaniu emocji i uczuć,
  • zachowanie i postrzeganie świata nieadekwatnie do sytuacji.

  Czego nigdy nie powinniśmy robić:

  • nie dziwmy się faktowi, że dziecko jest w kryzysie, to jest jego naturalna reakcja na traumatyczne wydarzenie; nie ma „śmiesznych” kryzysów; nie wyśmiewajmy, nie kłóćmy się, nie karzmy, nie zadawajmy zbyt dużo pytań i nie pouczajmy
  • nigdy nie zaprzeczajmy uczuciom; nie udzielajmy rad typu: „weź się w garść, inni mają gorzej”, „nie bądź taki miękki”, „wyluzuj się”, „Bóg tak chciał”, „nic się nie stało”
  • nie bagatelizujmy problemów dzieci i młodzieży, którzy czasami kryzysy przeżywają bardzo silnie; bądźmy czujni i upewniajmy się, czy nie pojawiają się samouszkodzenia albo myśli samobójcze
  • nie straszmy psychologami, psychoterapeutami, psychiatrami, lekami; może niektórzy uczniowie będą potrzebowali skorzystać, albo już korzystają, z pomocy specjalisty lub też będą musieli zastosować leki, jeśli objawy kryzysu nasilą się albo nie przeminą
  • doradzajmy żeby w kryzysie nie podejmować żadnych ważnych decyzji; jeśli ktoś nie jest w stanie znieść danej sytuacji, szczególnie z uwagi na psychiczne cierpienie, można (w konsultacji z lekarzem) wprowadzić leczenie farmakologiczne, co jest zdecydowanie lepszą metodą radzenia sobie z kryzysem niż środki odurzające

Podejmowanie pozytywnych działań:

  • dbajmy o relacje i więzi z dziećmi; rozmawiajmy o epidemii i kryzysie, w sposób dostosowany do ich wieku, możliwości i potrzeb; zachęcajmy do rozmów i kontaktów zdalnych; uczmy prowadzenia rozmów wokół trzech płaszczyzn: faktów: co wiemy, jakie są nowe informacje; przekonań: jaka jest nasza opinia o epidemii, jak postrzegamy sytuację, co o niej myślimy; uczuć: jak się czujemy podczas epidemii, czego się lękamy, a co przynosi nam ulgę
  • doradźmy dzieciom robienie przerw w rozmawianiu o epidemii, zaproponujmy wyszukiwanie pozytywnych informacji – np. wiadomości o osobach, które wyzdrowiały, informacji o niskiej śmiertelności, o krajach, które sobie radzą z epidemią, o osobach, które robią coś dobrego i skutecznie przeciwdziałają rozprzestrzenianiu się wirusa
  • zwróćmy uwagę na umiejętność grupowania informacji:
    • istnieją fakty, na które nie mamy wpływu i z którymi będziemy musieli się pogodzić, jesteśmy wobec nich bezradni,
    • istnieją zdarzenia, na które mamy wpływ i możemy podjąć w tym zakresie działania (np. postępowanie zgodne z zaleceniami służb sanitarnych)
  • wzbudzajmy refleksję na temat pozytywnych aspektów kryzysu – np. spędzajmy razem więcej czasu, interesujmy się sytuacją sąsiadów, wspólnie pomagajmy, uświadamiajmy, że obawa o bliskich i siebie są ważnymi dla nas wartościami
  • zaproponujmy zaangażowanie w realizację przyjemnych aktywności – uprawianie hobby i poświęcanie czasu na swoje pasje
  • dbajmy o zachowanie naturalnego rytmu dnia; doradźmy, by chodzić spać jak zwykle, „nawet jeśli nie zaśniesz od razu”, „poleż, pooddychaj, wycisz się”, „rano wstaniesz i podejmiesz swoje zadania”
  • uczmy stosowania technik relaksacji, np. medytacja, trening autogenny Schultza albo Jacobsona